W katastrofalnym XX stuleciu – zwłaszcza w reakcji na dwie wojny światowe – coraz więcej mieszkańców świata liberalno–demokratycznego dochodziło do następującego wniosku: wojna się nie opłaca i z reguły nie spełnia swego zadania. Państwa posiadające największe możliwości użycia siły, po to by osiągać cele polityczne – bogactwo, technologię, bazę przemysłową i sposobność ideologicznej mobilizacji obywateli – straciły zapał do tej metody i stopniowo odwróciły się od wojny.